| Namichang's profileなみ แบบรู้สึกว่าเป็นวันไร...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
February 16 ...แปลกเนอะคนเรา เวลามีความสุขเนี้ย เวลามันช่างผ่านไปไว
วันไหนเศร้าทำไม่เข็มนาฬิกามันไม่ขยับสักเท่าไรเลย
ไม่รู้ทำไม่เวลามีความสุข ไม่เคยนึกจะมานั่งเขียน นั่งพิมพ์
แต่เวลาเบื่อ เหงา เศ้าทีไรเป็นอันต้องเขียนทุกที
คิดๆไปเคยมีคนพูดกะฉันว่าทำไม่เวลาเศร้าไม่เล่าให้ฟังเลย
บ้างก้อน้อยใจคิดกันไป ว่าเป็นคนที่ไม่สำคัญเลยไม่อยากจะเล่าให้ฟังใช่ไหม
บ้างก้อคิดว่าตัวเองไม่มีค่าพอที่ช่วยฉันได้ใช่ไหม
คำตอบ
มันไม่ใช้อย่างนั้นหรอก แต่ไม่รู้ทำไม บ้างทีมันพูดไม่ออกจริงๆ ฉันอาจจะดูเป็นคนเปิดเผย
อยากพูดอยากทำอะไรก้อทำ ไม่ค่อยคนใจสายตาคนอื่น
แต่ลึกๆแล้วทุกคนก้อจะรู้ว่าฉันน่ะอ่อนไหว อ่อนแอ
ฉันคงอ่อนแอเกินที่จะยอมรับได้ว่าฉันอ่อนแอจิงๆละมั่ง
สังเกตตัวเองหลายที่แล้ว เวลาฉันมีความสุข ฉันก้อมักอยากจะเล่าๆเรื่องที่ฉันมีความสุข
ให้คนใกล้ๆตัวฉันเสมอ จนบางที่ฉันก้อรู้สึกว่าคนฟังคงเบื่อไปกันบ้างเหอะ
เฉพาะนั้นเรื่องเศร้าฉันก้อเลย ไม่ต้องเล่าบ้างจะดีกว่า
ไม่รู้หรอกจริงฉันไม่ได้มานั่งคิดหรอกว่าต้องเล่ารึไม่เล่าให้ใครฟัง
แค่เรื่องที่มันเศร้า มันก้อเศร้าอยู่แล้ว บางทีก้อไม่อยากจะไปคิดถึงมันอีกนะ
แต่อารมณ์ฉันที่มันหงุดหงิด เบื่อ บ้าบอน่ะมันก้อหายไปได้ยากไง
ก้อไม่ได้ต้องการคนมาปลอบใจอะไรเพราะคงงไม่หาย แต่อยากได้คนมาบ้าบอด้วยกันมากกว่า
จะได้ลืมๆมันไปไอ้ความเศร้า ความเบื่อ ความทุกข์ต่างๆ
เดี๋ยวนี้ชีวิตหน้าเบื่อ ซ้ำซากจำเจอยู่ทุกวัน ไม่มีแรงจูงใจให้ทำอะไร
ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้นสู้ ไม่มีแม้แต่จุดมุ่งหวังในชีวิต
เป้าหมาย หนทาง ความสุข คืออะไร
อยากได้อะไร อยากเป็นอะไร ตอบตัวเองไม่ได้สักที
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://namilalanam.spaces.live.com/blog/cns!E75AB41BF291DE7!1536.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
