| Namichang's profileなみ แบบรู้สึกว่าเป็นวันไร...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
December 14 ลืม...เหอะฉันคงได้แต่นั่งอยู่ตรงนี้
จมอยู่กับภาพเก่าๆของเรา
จมอยู่กับเรื่องราวที่ผ่านไปแล้ว
วนเวียนกับคำถามเดิมๆที่ว่าทำไม ทำไม ทำไมอยู่เรื่อยไป
ยังคงฝันซ้ำๆซากๆเดิมๆไม่ได้เปลี่ยนแปลง
ยังคงต้องร้องไห้เหมือนเดิม ทุกครั้งที่เธอทำเหมือนไม่ได้รักกัน
วันเวลายังคงผ่านไปเหมือนเดิมไม่เคยหยุด มีแต่ฉันเพียงคนเดียวที่หยุดไม่ขยับไปไหนสักที
ทำไมฉันไม่ลืมตาตื่นขึ้นมาและยอมรับกับความเป็นจิงสักที แล้วเมื่อไรจะเดินก้าวต่อไปได้สักที
มันไม่ใช่ขากู กูก้อมีขาของกูเองจะนั่งจมความรักเดิมๆที่แก้ไขไม่ได้ทำไม
กูจะไม่รับรู้เรื่องเราของมัน จะไม่ถาม ไม่พูด ไม่เขียน ไม่ฟังอะไรทั้งนั้นแล้ว
วันนี้ฉันควรจะคิดได้สักทีแล้วใช่ไหม
เค้าไม่ใช่ของเรา เค้าไม่ได้รักเรา เค้ามีคนรักของเค้าแล้ว กูเป็นเพียงอดีตที่เดี๋ยวเค้าก้อลืม
ทำไมคนเราเก็บความทรงจำของอีกฝ่ายหนึ่งไว้ไม่เท่ากันว่ะ ทำไมต้องเป็นกูที่จำรายละเอียดนั้นไว้ตลอดมาและตลอดไป
วันนี้แหละกูจะทำให้ได้สักที
Comments (4)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://namilalanam.spaces.live.com/blog/cns!E75AB41BF291DE7!1444.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
